Çatkapı Evi, Barbaros Köyü

Önceki yazımda “Türkiye’nin “İlk Slow Food Köyü : Germiyan” hakkında yazmıştım. Germiyan Köyü’nden sonra oyukları ve Oyuk festivali ile tanınan Barbaros Köyü’ne geçtik. Germiyan ile Barbaros köyleri birbirine oldukça yakın konumdalar. Aralarındaki mesafe yaklaşık 15 km’dir.

Barbaros Köyü

Barbaros Köyü Nerede?

Yol oldukça iyi durumda, yolun sağı ve solu yemyeşil. Kış mevsiminin ardında doğa yavaş yavaş uyanıyor. Tepemizde güneş bütün gün içimizi ve dünyamızı ısıtıyor. Bu güzel havalar insanın yaşama sevinci artıyor, biz bu hayallere dalmışken, arabanın arkasında çocukların birbiriyle kavgasıyla gerçeğe dönüyoruz. Kavganın anlaşmayla sonlandırılmasından sonra yola devam ediyoruz.

Barbaros Köy Meydanı

Oyuk Festivali Hakkında Bilgi

Barbaros Oyuk Festivali Hakkında Bilgi

Köyün girişinde korkuluklar karşılıyor bizi. Birçok evin bahçe kapısında, ağacında sallanan, dükkanın çatısında ayaklarını aşağıya sarkıtmış veya köy meydanın da çeşit çeşit renk renk korkulukları görmek mümkün. Barbaros köylüleri korkuluğa “Oyuk” diyor ve adına her yıl bir festival bile düzenliyorlar.. Bölge festivaller açısından oldukça zengin. Alaçatı Ot Festivali, Bayındır Çiçek Festivali, Bademli Bisiklet Festivali, Neşeli Otlar Festivali, Germiyan Festivali, Oyuk Festivali, Barış ve Dostluk Festivali ve Dalyan Aşk Festivali gibi.

Çatkapı Evi, Barbaros Köyü

Bu yılki Barbaros Oyuk Festivali 22-23 ve 24 Haziran’da yapılacak. Yolunuz düşerse festivale katılın özellikle çocuklar için bulunmaz bir eğlence fırsatı. Büyükler içinde ülkenin içinde bulunduğu tehlikeleri yeniden hatırlamak olabilir/olmalıdır.

Sanat Evi, Barbaros Köyü

Köylünün ve tarımın içinde bulunduğu sıkıntılara dikkat çekmek istediklerini ifade ediyor, Barbaros köylüleri. Anadolu insanın yaratıcılığına iyi bir örnek bu davranışları.

Barbaros Köyü

Köyün girişinin sağında Son Dördün Derneği’nin iki katlı güzel bir binası var. Bina güzel bir bahçe içinde. Biz gittiğimizde kapalı olduğundan dolayı içini gezemedik. Binanın sahibinin hemşehrim olduğunu öğrendiğimde de kısa bir telefon görüşmesi yaptım.

Barbaros Köyü

Derneğin karşısında ise Barbaros Köyü Emek Kültür ve Sanat Evi var. Köyün eski okul binasını sanatçı Batuhan Bozkurt ve eşi kültür merkezine dönüştürmüşler. Aynı zamanda yaşadıkları yer. Batuhan Bozkurt kendi geliştirdiği teknikle “taş mozaik” resimleri yapmaktadır. Sanatçı yaptığı işi bıkmadan usanmadan, uzun uzadıya sizi bilgilendiriyor. Yazılı ve görsel basında epey yer almış. Sanatçının el emeği çok çeşitli ve birbirinde güzel takılardan satın alabilirsiniz.

Ayrıca Okuyun: Mübadele Yıllarında Terk Edilmiş Bir Rum Köyü: Sazak

Barbaros Köyü

Sanat evinden ayrılıp köye doğru ilerlerken sağ tarafta, parkın içinde, bayraklar arasında Mehmetçik Heykeli’ni görüyoruz. Çanakkale Savaşı’nda ölen Barbaros köylülerinin anısına yapılmış.

Barbaros Köyü, Mehmetçik Anıtı

Köyün içine doğru girdiğimde, daha önce hiçbir yerde görmediğim bir uygulamaya tanık oluyorum. Çat Kapı Evleri. Kapısında çat kapı evi levhasını gördüğünüzde evin kapısını çalıp, küçük bir ücret karşılığında ailenin sofrasına konuk olabiliyor ve evin bir odasında konaklaya biliyorsunuz. Köylüler bu uygulamadan çok memnun olduklarını ifade etmekte. Şiir gibi bir ad ve ilginç bir uygulama. Ne dersiniz, görmeye değmez mi?

Emek Kültür ve Sanat Evi, Barbaros Köyü

Köyü sevimli ve küçük meydanında bulunan birbirinden güzel mekanların da çay ya da kahvenizi yudumlayabilir veya yerel lezzetlerini tadabilirsiniz. Köye ait hediyelik objeler (magnet, korkuluk gibi) satın alabilirsiniz.

Emek Kültür Evi, Barbaros Köyü

Ege’nin birbirinden küçük, sevimli, samimi, doğal ve insanı sarıp sarmalayan köylerini gördükten sonra, Sezen Aksu’nun o güzel sesinden dinlediğimiz şarkının sözlerini yeniden hatırlamak gerekmez mi?

Yareme tuz diye yakamoz bastım
Tek şahidim aydı
Aman aman
Bir elimde defne
Bir elimde sevdan
Kalbim Ege’de kaldı

Barbaros Köyü

Değerlendirme
Oyuk Festivali, Çat Kapı Evi ve Barbaros Köyü
Önceki İçerikTürkiye’nin İlk Slow Food Köyü: Germiyan
Sonraki İçerikEge’nin Saklı Güzelliği: Karaburun Yarımadası
11.12.1963 Küçük Yapalak Köyü Elbistan, Kahramanmaraş’ta dünyaya geldi. İlkokulu Eskişehir, Ortaokulu Adana, Liseyi İstanbul’da bitirdi. Hacettepe Üniversitesi Sosyal ve İdari Bilimler Fakültesi Sosyal Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bölümüne 1982 yılında girdi ve 1986 yılında bitirdi. 1988 yılında Sivas ve Patnos’da (Ağrı) askerlik görevini kısa dönem olarak yaptı. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü ve Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Sosyoloji Bölümlerinde Yüksek Lisans Bölümlerine devam etti. Ocak 1989 yılında Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu’nda (Şimdiki adı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı) Sosyal Hizmet Uzmanı olarak Sivas, Gaziantep, Ankara, Batman, Kilis ve Aydın’da çalıştı. Gaziantep Çocuk Yuvası ve Gaziantep Yetiştirme Yurdu’nda Müdür olarak görev yaptı. Sosyal Hizmet Emekçileri Sendikası (daha sonra SES ile birleşti.) kurucularındandır. Haziran 2014 ve Mayıs 2015 tarihleri arasında Aydın Efeler Belediyesi Kültür ve Sosyal İşler Müdürü olarak görev yaptı ve Mart 2016 tarihinde emekli oldu. Şiirleri Fransız Postası, Alleben, Sanat ve Hayat, Bizim Dergi, Sosyal Hizmet, Sosyal Hizmet Sen. ve Gerçek Sanat gibi yurt içi-yurt dışında ve “yersizyurtsuz” ve “süje” İnternet dijital dergilerinde yayımlandı. Evli. 1 kız ve 1 erkek ikiz çocukları bulunmakta. Bugüne kadar; 23 ülke, 72 şehir dolaştı. Ülkemizde ise 81 ilin 70’ine gitti. Aydın Denge Gazetesi’nde gezi yazıları yayımlandı. Halen Gaziantep Sabah Gazetesi’nde haftada iki gün ve www.havaneli.com İnternet sitesinde gezi yazıları yayımlanmaktadır. Veli Yalçın’ın yayımlanmış kitapları: * Kuşlar Su İçti Dilinden (Şiir, Favori Yayınları 2017) * Gezdim Gördüm Yazdım (Gezi Notları, Favori Yayınları 2018)

Düşüncelerinizi yazın, merak ettiklerinizi sorun...

Yorumunuzu giriniz!
Lütfen adınızı buraya giriniz.